|
|
 |

HALK SAĞLIĞI BÜLTENLERİ
DEJENERATİJ EKLEM HASTALIĞI KİREÇLENME
Günümüzde en sık görülen romatizmal hastalıktır. Ortalama yaşam süresinin uzaması ile
birlikte toplumda yaşlı insan sayısı artmaktadır. Nüfusun yaşlanması ile birlikte
dejeneratif eklem hastalığı toplum sağlığını tehdit etmektedir.
Dejeneratif eklem hastalığı tıp dilinde “Osteoartrit” olarak da tanımlanır. “Osteo” kemik,
“artrit” ise eklem hasarı ve iltihabı anlamına gelir. Osteoartrit halk arasında “kireçlenme”
olarak bilinmektedir.
Osteoartrit, eklemin üzerine yük binen yüzeyinde hasar oluşması ile başlar. Travma sonucu
eklem kıkırdağının zedelenmesi ve eklemde yeni düzensiz kemiksi çıkıntıların( osteofit)
oluşumu ile karakterizedir. Bu durum eklemlerin normal, ağrısız, yumuşak hareketlerini
bozar. En çok orta yaşlı ve yaşlı kişiler etkilenir. Erişkinlerin üçte birinde, 65 yaşın
üzerindekilerin ise %90’ında osteoartrit gelişir.
Hastalık yıllar içerisinde sinsice gelişir. Çoğu yaşlı bireylerde osteoartrit mevcuttur,
fakat rutin bir röntgen kontrolünde ortaya çıkana kadar kişiler bunun farkına varmazlar.
Risk Faktörleri
Genetik Faktörler
Cinsiyet
Kemik ve eklemlerin kalıtımsal hastalıkları
Irk ve etnik özellikler
Genetik olmayan - Kişiye bağlı faktörler
Yaşlanma
Aşırı kilo
Kadın seks hormonlarında azalma (Menopoz sonrası)
Kemik ve eklemlerde ortaya çıkan doğumsal ve edinsel hastalıklar
Önceden geçirilmiş eklem ameliyatı öyküsü
Çevresel Faktörler
Meslek ve yapılan işe bağlı olarak eklemlerde aşırı zorlanma
Eklemlerde büyük travma oluşması
Aşırı sportif aktivite
Eklemdeki Değişiklikler
Eklem darbelerine karşı destek oluşturan kıkırdağın incelmesi ve yapısının bozulması,
Eklemin kıkırdak yüzeyinde pürüzlenme,
Eklemin destek etkisini kaybetmesi,
Eklemin kenarlarında mahmuz tarzında yeni kemik oluşumlarının gelişmesi osteoartritte
eklemlerde görülen başlıca değişikliklerdir.
Belirtiler
Hareket sırasında ve sonrasında eklemde ağrı,
Hava değişiminden önce veya hava değişimi sırasında eklemde rahatsızlık,
Eklemde şişme ve esneklik kaybı,
Parmak ucu üzerinde kemiksel şişkinlikler oluşabilir. Benzer şişkinlikler parmağın orta ekleminde de ortaya çıkabilir.
En önemli şikayet ağrıdır. Herhangi bir aktivite sonrası ilgili eklemde duyulan
ağrı en sık rastlanan sorundur. Ağrı sızı tarzında ve tutulan eklemde hissedilir. Ağrı
hastalığın başlangıç döneminde hareketle artar ve istirahatle azalır. Hastalık ilerledikçe
ağrı basit günlük aktiviteler sırasında bile sorun olabilir. Daha ileri dönemlerde gece
uyku düzenini bozan sürekli ağrı oluşabilir. Eklemin hareket kabiliyeti kısıtlanabilir.
Ağrının şiddeti her zaman sabit değildir. Hiçbir nedene bağlı olmaksızın iyi ve kötü
günler hatta aylar olabilir. Bazı hastalar bunu hava durumuna bağlar ya da daha çok
fiziksel aktivite ile ilişkili olduğunu düşünür.
Ağrı dışında eklemde şişlik, tutukluk, sertlik, krepitasyon (hareket ile eklemden gelen
çıtırtı sesi), eklem hareketlerinde kısıtlanma, şekil bozukluğu olur ve sonunda sakatlık
gelişebilir. Sabah tutukluğu ya da istirahat sonrası görülebilir. Sabah tutukluğu kısa
sürelidir; 15-20 dakikayı geçmez.
Osteoartritte en sık tutulan eklemler dizlerdir. Hastalar diz çökme, merdiven inip çıkma,
sandalyeye oturup kalkma sırasında zorluk yaşarlar. Dizde şişlik, sıvı birikmesi ve
şekil bozukluğu olur.
Kalça osteoartritinde kasık bölgesinin dış kısmında, uyluk iç yüzeyinde ve kalçalarda ağrı olur.
Komplikasyonlar
Hızlı kötüleşme: Genellikle ileri formda hastalığı olan yaşlı kişileri etkiler.
Birkaç hafta ya da ay içerisinde ağrının şiddetinde belirgin artış ve hareket kaybı gelişebilir.
Ağrıda ani alevlenmeler: Bazı durumlarda ağrı çok şiddetlenebilir ve uzun süreli olabilir. Buna
eklem etrafındaki şişlik de eşlik edebilir.
Eklemin dengesinin kaybolması: Kas gücü kaybı ya da bağların hasar görmesine bağlı olarak gelişir.
Ekleme yük bindiği zaman eklemde boşalma hissi olur.
Tanı
Bir ya da birkaç eklemde ağrının olması osteoartrit teşhisi için önemlidir. Fizik muayene,
dizin direkt radyografisi (röntgen tetkiki) ve diğer eklem hastalıklarını dışlayarak tanı doğrulanır.
Osteoartritte kan (sedimentasyon, biyokimya, hemogram) ve idrar tetkikleri normaldir.
Direkt grafi tanıda çok yararlıdır. Direkt grafide eklem yüzeyindeki hasara bağlı olarak kemikler
arasındaki aralıkta daralma gözlenir. Aynı zamanda eklem kenarlarında osteoartritin varlığını
gösteren “mahmuz” tarzında yeni kemik oluşumları (osteofitler) görülür.
Radyolojik bulgular ile hastalığın şiddeti orantılı olmayabilir.
Tedavi
Osteoartritin kesin tedavisi yoktur. Uygulanan tedavi ağrıyı geçirebilir, eklemdeki tutukluluğu
azaltır ve eklemin daha fazla hasara uğramasını önler.
Tedavide ilk basamak hastanın eğitimidir. Kişi öncelikle hastalığı konusunda bilinçlendirilmelidir.
Ağır egzersizlerden ve zedelenmiş eklemin aşırı kullanılmasından sakınılmalıdır. Kilo verilmesi
ile aşırı yük taşıyan eklemlerde osteoartrite bağlı şikayetler azalır.Ağrılı dönemlerde
istirahat önerilir.
Erken dönemde tedavi eklemdeki iltihabı gidermeye yöneliktir. Hekim kontrolünde ağrı kesici
ve antiromatizmal ilaçlar kullanılabilir. Ancak her hasta bu ilaçlardan aynı şekilde yarar
görmeyebilir. Gerektiğinde eklem içine enjeksiyonlar (steroid,vb.) faydalı olabilir.
Lokal olarak sorunlu bölgeye orta derecede sıcak uygulama ağrıyı ve eklemdeki tutukluluğu azaltır.
Sıcak banyo, sıcak su şişeleri ya da torbaları, infraruj lambaları ile hekimin önereceği krem
ve jellerin sürülmesi hekimi rahatlatabilir. Hafif ve orta derecede ağrısı olan hastalarda
krem ve jel şeklindeki preparatlar destekleyici tedavi olarak uygulanabilir. Hastalara hekim
kontrolünde fizik tedavi ve rehabilitasyon servislerinde fizik tedavi ajanları uygulanabilir.
Tutulan eklemlerin çevresindeki kasları güçlendirmeye yönelik egzersizler ekleme binen yükü
azaltarak koruyucu etki gösterir.
Kişinin yaşadığı ve çalıştığı ortamın koşullarının ona göre düzenlenmesi (sandalye boyunun
arttırılması, tuvaletin yükseltilmesi, vb.) gibi günlük yaşamı kolaylaştırıcı bazı önlemler alınabilir.
Bütün bu tedavilere yanıt vermeyen, ağrıları geçmeyen ve günlük yaşam aktivitelerini yapmakta
zorlanan hastalara protez takılabilir.
Kireçlenme (850 KB)

|
|
|
 |
 |
 |
© , Biruni Laboratuvarı - Her hakkı saklıdır. |
|
|
 |